သစ္ေတာေတြခုတ္၊ ေက်ာက္ေတာင္ေတြ ၿဖဳိတဲ့သူေတြကုိ က်ိန္စာတုိက္လုိက္တဲ့ ပန္ဆယ္လုိ

100

သစ္ေတာေတြခုတ္၊ ေက်ာက္ေတာင္ေတြ ၿဖဳိတဲ့သူေတြကုိ က်ိန္စာတုိက္လုိက္တဲ့ ပန္ဆယ္လုိ

မြန္ျပည္နယ္ ေဘးကင္းပါေစဆို ဆုေတာင္းလို႔ မမွီေတာ့ဘူး ထင္ပါရဲ႕။ တြန္းလွန္ႏိုင္ပါေစ၊ ေတာင့္ခံႏိုင္ပါေစ၊ ၾကံ့ၾကံ႕ခံႏိုင္ ပါေစ လို႔သာ ဆႏၵျပဳမိေတာ့တယ္။ ႏွစ္စဥ္ ေရႀကီးတယ္။ ႏွစ္စဥ္ ျမန္မာတစ္ျပည္လံုး တစ္ေနရာၿပီး တစ္ေနရာ ဒုကၡပင္လယ္ ေဝရတယ္။ ဒီလိုၾကံဳရတဲ့ေနရာေတြကို ၾကည့္လိုက္။ ေတာခုတ္တာ၊ ေတာင္ၿဖိဳတာေတြရဲ႕ ေနာက္ဆက္တြဲရလဒ္ေတြ ခ်ည္းပဲ။

ေဒသခံေတြက ေတာခုတ္၊ေတာင္ၿဖိဳလို႔ထက္ ႏွစ္ရွည္စီမံကိန္းေတြနဲ႔ ေရာင္းစားခံလိုက္ရတဲ့ ရလဒ္ေတြ။ ေဒသခံေတြခဗ်ာ အက်ိဳးအျမတ္တစ္ျပားတစ္ခ်ပ္ မရခဲ့ဘဲ သဘာဝေဘးအႏၲရာယ္ကို ခါးစီးလွိမ့္ခံေနရတယ္။ အိုးအိမ္စည္းစိမ္ေတြအျပင္ အသက္ေတြ၊ဘဝေတြ ေပးဆပ္ေနရတယ္။ ပ်က္စီးေနရတယ္။ ဆံုးရွံဳးေနရတယ္။

ေတာင္ၿပိဳတယ္။ တစ္႐ြာလံုး ေျမေတြအုပ္သြားတယ္။ လူေတြ ေသၾကရတယ္။ ေျမစာေတြအုပ္ၿပီး အသက္ဆံုးရွံဳးသြားသူ ေတြရဲ႕ အေလာင္းေတြကို ခက္ခက္ခဲခဲ ဆြဲထုတ္ေနရတယ္။ မိသားစု ၁၄ေယာက္ ဆံုးရွံဳးသြားၿပီး တစ္ေယာက္တည္း ရွင္က်န္ခဲ့တဲ့ လယ္သမားႀကီးရဲ႕ မ်က္ရည္ပူေတြ လုပ္ရက္ၾကသူေတြအေပၚ အပင္းအဆိပ္ျဖစ္ပါေစ။ စိတ္နာစရာ ေကာင္းလြန္းလွတယ္။

ေတာင္ေတြကို ဒိုင္းနမိုက္ေတြနဲ႔ ၿဖိဳတယ္။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၿဖိဳခဲ႔၊ ၿဖိဳဆဲ၊ ေဒသခံေတြနားထဲမွာ ဒိုင္းနမိုက္သံဟာ အဆန္း မဟုတ္ေတာ့သလို ႏွစ္ရွည္လမ်ားဆိုေတာ့ ဆံုးရွံဳးေနရမွန္းေတာင္ မသိၾကေတာ့ဘူး။ ဒီအက်ိဳးဆက္ေတြက သူတို႔ရဲ႕ အသက္ေတြ၊ အိုးအိမ္ေတြ၊ မိသားစုေတြကို ေႁခြယူသြားခဲ့ၿပီ။

ေရာင္းစားသြားၾကသူေတြက အရိပ္ေအာက္၊ အမိုးေအာက္ နန္းေတာ္တမွ် စံအိမ္ႀကီးေတြထဲမွာ အိပ္ေမာက်ေနတဲ့အခ်ိန္ ေဘးသင့္ျပည္သူေတြ ေရထဲမွာ ကူးခတ္ေနရၿပီ၊ အသက္လုေနရၿပီ။ ေတာင္ၿပိဳက်လို႔ ေျမစာေတြၾကား အသက္ထြက္ေန ရတဲ့ အခ်ိန္မွာ သူတို႔ေတြက ေပ်ာ္လို႔ ေမာ္လို႔ စားလို႔ေသာက္လို႔၊ စည္းစိမ္ယစ္လို႔။ ေရေတြၾကားမွာ ကြဲကြာသြားတဲ့ မိသားစုေတြ၊ ေျမစာပံုေတြေအာက္မွာ မိသားစုလိုက္ ေၾကာက္ေၾကာက္ရြံ႕ရြံ႕ အသက္ေပးလိုက္ရတဲ့အခ်ိန္မွာ သူတို႔က မိသားစုလိုက္ ႏိုင္ငံျခားအေပ်ာ္ခရီးထြက္လို႔၊ မိသားစုဆယ္လ္ဖီလ္ေလး ဆြဲလို႔။

တရားမွ်တမႈဆိုတာ ဘာလဲကြယ္။ တရားမွ်တလြတ္လပ္ျခင္းနဲ႔ မေသြ၊ တို႔ေျပ တို႔ေျမဆိုတာ ႏိုင္ငံေတာ္သီခ်င္းထဲမွာပဲ ရွိေတာ့သလား။ တရားခံဟာ ဘယ္သူလဲ… ဘယ္သူေတြေၾကာင့္ ျဖစ္ရတာလဲ မင္းတို႔လည္း မသိေတာ့ဘူး၊ ငါတို႔လည္း မသိေတာ့ဘူး။ ငါတို႔ေတြဟာ ေမ့လြယ္ၾကတယ္။ အတိတ္ကို အျပစ္မဖို႔နဲ႔… လက္ရွိလူေတြ ဘာလုပ္ေနလဲပဲေျပာဆိုတာကို မွန္သလိုလို ထင္ေနတတ္ၾကတယ္။

ဘယ္အစိုးရတက္တက္ စာခ်ဳပ္စာတမ္းေတြ ျပင္ခြင့္၊ဖ်က္ခြင့္ မရွိတာ ငါတို႔ မသိဘူး။ အက်ိဳးဆက္ဒုကၡေတြကို ငါတို႔နဲ႔အတူ ရင္ဆိုင္ေန အမႈိက္သိမ္းေနၾကရသူေတြကို စိတ္အဆာေျပရံု ငါတို႔ ဆဲၾကမယ္။ ဒီေလာက္ပဲ ငါတို႔ သိၾကတယ္။ သဘာဝ ေဘးအႏၲရာယ္ေတြ လာခဲ့တယ္။ လာေနၿပီ။ လာဦးမယ္။ ငါတို႔ႏိုင္ငံသားေတြ ေသၾက ပ်က္စီးၾကရဦးမယ္။ မေသတဲ့ ငါတို႔ႏိုင္ငံသားေတြ ဝမ္းနည္းရ၊ ေၾကကြဲၾကရဦးမယ္။ ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ေနတဲ့ တာဝန္ရွိသူေတြကို ငါတို႔စိတ္အနာေတြ ေျပလိုေျပျငား ဆဲၾကဦးမယ္။

တရားခံေတြကို ထံုးစံမပ်က္ ငါတို႔ ေမ့ေလ်ာ့ထားလိုက္ၾကတာေပါ့။ သူတို႔ရဲ႕ နန္းေတာ္တမွ် အိမ္ႀကီးေတြထဲမွာ ငါတို႔ မ်က္ရည္ေတြပါတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ Branded အေကာင္းစား အဝတ္အစားေတြ၊ အိတ္ေတြ၊ အသံုးအေဆာင္ေတြမွာ ငါတို႔နာက်င္မႈေတြ ပါတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ စားေကာင္းေသာက္ဖြယ္ေတြ၊ ဂုဏ္တုဂုဏ္ၿပိဳင္ေတြထဲမွာ ငါတို႔ႏိုင္ငံသားေတြရဲ႕ အသက္ဓါတ္ေတြ ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ငါတို႔ ေမ့ေလ်ာ့ထားလိုက္ၾကမယ္။

အစိုးရ ဘာလုပ္ေနလဲ ငါတို႔ ေအာ္မယ္၊ ဆဲမယ္။ သူတို႔ကိုေတာ့ အတိတ္ကံေကာင္းလြန္းၾကသူေတြအျဖစ္ ငါတို႔ အားက် လိုက္ၾကမယ္။ ေနာက္ေတာ့ တရားမွ်တ လြတ္လပ္ျခင္းနဲ႔မေသြ၊ တို႔ေျပ တို႔ေျမလို႔ ၾကက္သီးေမႊးညႇင္းထၿပီး ငါတို႔ သီဆိုၾကဦးမယ္။ ေရထဲ မိုးထဲ ေျမစာပံုေတြထဲမွာ… ငါတို႔ရဲ႕ မျဖစ္လာေတာ့မယ့္ အိပ္မက္ေတြ….

ရခိုင္ေျမ ၿငိမ္းခ်မ္းပါေစ၊ ရာမညေျမ ၿငိမ္းခ်မ္းပါေစ၊ တနသၤာရီ ၿငိမ္းခ်မ္းပါေစ၊ ——— ၿငိမ္းခ်မ္းပါေစ၊ ———–ၿငိမ္းခ်မ္း ပါေစ။ တစ္ႏွစ္ၿပီးတစ္ႏွစ္ တိုင္းနဲ႔ျပည္နယ္ ၁၄ခု အလွည့္က် ဆုေတာင္းေပးေနၾကတာေပါ့။ ငါတို႔ဟာ ဝဋ္ႀကီးခဲ့ၾကတယ္…

အိပန္ဆယ္လုိ (ေလးစားမႈျဖင့္ ခရက္ဒစ္)

Facebook Comments